close

Ο μύθος του “φτηνιάρικου” τουρισμού

Θα ήθελα να γράψω λίγα λόγια για τον “ποιοτικό” και τον “φτηνό” τουρισμό. Ποιοτικό λέμε τον τουρίστα που ξοδεύει πολλά χρήματα και φτηνό αυτόν που ξοδεύει λίγα. Τι είναι όμως πολλά χρήματα και τι είναι λίγα; Πολλά χρήματα ξόδευε σίγουρα ο γιος του Γκαντάφι, που ερχόταν στα Χανιά για διακοπές. Οχι τόσο πολλά, αλλά περισσότερα από τον απλό τουρίστα, θα ξόδευε κάποιος που θα έρθει με σκάφος, ή άλλος που θα έρθει να παίξει γκολφ ή τένις.

“Φτηνός” είναι ο απλός τουρίστας που θα ψάξει ένα κατάλυμα, θα πάρει ταξί, θα ενοικιάσει αυτοκίνητο ή μηχανάκι, θα αγοράσει μερικά δωράκια, θα δοκιμάσει αρκετές φορές την ελληνική κουζίνα, θα αγοράσει τρόφιμα για να φάει και στο δωμάτιο. Για όλα αυτά, και για άλλα, θα ξοδέψει χρήματα που θα μπουν άμεσα στις τσέπες μας. Στην πραγματικότητα δεν είναι λοιπόν φτηνός. Γιατί όμως τον λέμε φτηνό;

Ισως γιατί μετράει τα έξοδα του, συγκρίνει τις τιμές και δεν σπαταλάει αλόγιστα τα χρήματα του. Δεν μας κάνει τη χάρη να πουλήσει την περιουσία του για να μας κάνει εμάς πλούσιους. Εχει επίσης το ελάττωμα να ψωνίζει και από άλλα μαγαζιά εκτός από το δικό μας. Για την εξυπηρέτηση αυτών των πολλών “φτηνών” τουριστών δημιουργούνται πολλές θέσεις εργασίας.

Εκεί που ο πλούσιος θα δίνει 200 ευρώ στο δωμάτιο, τέσσερις “φτηνοί” θα δίνουν από πενήντα για τέσσερα δωμάτια. Η παραγωγή και διαχείριση πολλών προϊόντων και υπηρεσιών δημιουργεί περισσότερες θέσεις εργασίας από ό,τι δημιουργούν λίγα ακριβά προϊόντα ή λίγες ακριβές υπηρεσίες, και τα χρήματα μοιράζονται σε περισσότερα χέρια.

Ο συντριπτικός αριθμός των τουριστών στα Χανιά, αλλά και παντού στις χώρες που οι τουρίστες πηγαίνουν λόγω του ήλιου και της θάλασσας, είναι “φτηνός”. Και αυτό για τον απλό λόγο πως δεν υπάρχουν πολλοί σαν τον γιο του Γκαντάφι, ούτε πολλοί άνθρωποι έχουν σκάφη ή παίζουν γκολφ ή τένις. Ήλιο και θάλασσα όμως θέλουν όλοι. Η Ελλάδα, και πιο πολύ τα Χανιά, δεν θα επιβίωναν οικονομικά χωρίς αυτούς τους τουρίστες, η ανεργία θα ήταν σε ψηλά επίπεδα.

Φυσικά έχει νόημα να προσπαθήσει ένας τόπος να προσελκύσει πιο πολλούς πλούσιους από ό,τι έκανε ως τώρα. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να το κάνει αυτό εις βάρος του νορμάλ τουρίστα. Αν αυξήσεις π.χ. τις τιμές, δεν θα προσελκύσεις πιο πολλούς πλούσιους τουρίστες (δεν θα έρθουν πιο πολλοί πλούσιοι επειδή θα είναι οι τιμές πιο ψηλές, δεν έχει λογική κάτι τέτοιο, μάλλον πιο λίγοι και από αυτούς θα έρθουν τότε, γιατί και οι πλούσιοι έχουν τη τσιγκουνιά τους), αλλά θα διώξεις τη μεγάλη μάζα των απλών τουριστών, που θα προτιμήσουν τον πιο φτηνό ανταγωνιστή. Ο πλούσιος τουρισμός δεν μπορεί λοιπόν να είναι τίποτα άλλο από κάτι που προστίθεται στον νορμάλ τουρισμό, και όχι κάτι που πάει να τον αντικαταστήσει – μια τέτοια προσπάθεια θα ήταν μοιραία.

Όλα αυτά μας τα υπαγορεύει ο κοινός νους, αλλά υπάρχει και το αγγλικό γνωμικό που λέει: never change a winning team. Μην κάνεις ποτέ αλλαγές σε μια ομάδα που κερδίζει. Τα Χανιά είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς παγκοσμίως, έτσι η οικονομική κρίση εδώ δεν έγινε αισθητή όπως αλλού στην Ελλάδα. Τα Χανιά είναι μια ομάδα που κερδίζει. Μεγάλες αλλαγές θα ήταν επικίνδυνες. “Ποιοτικός” τουρισμός, ναι. Αλλά ως κερασάκι στην τούρτα, και την τούρτα απείραχτη.

 

Υ.Γ. Προσοχή στους ανθρώπους που πάνε να χαλάσουν το επιτυχημένο μοντέλο τουρισμού που έχουμε στα Χανιά! Όπως ο δήμαρχος με τον άθλιο κανονισμό κοινόχρηστων χώρων και ο διευθύνων σύμβουλος της Fraport Greece, που μας λέει πως δεν χρειαζόμαστε άλλους “φτηνούς” τουρίστες.

 

Γιώργος Κιαγιάς

 

Tags: , , ,

No Comments

Leave a reply

Story Page

Συνεχίζοντας την περιήγηση στο site, συμφωνείτε με την χρήση Cookies Περισσότερες πληροφορίες

Οι ρύθμιση για Cookies σε αυτήν την ιστοσελίδα έχει ρυθμιστεί ως "Αποδοχή των Cookies" προκειμένου να έχετε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των Cookies ή αν επιλέξετε Αποδοχή τότε συμφωνείτε με αυτό.

Κλείσιμο